GENERACJE: 
Linia Warmińska
KARWACKI – KARWATZKI - KARWATSKI/-Y - KARWASKI/-Y - KARWECKI
1436 XVII w 1600 XIX w 1632
W 2002 roku na obszarze obecnej Warmii mimo powojennej emigracji mieszkańców Prus ma miejsce utrzymująca się historyczna obecność Karwackich. Według najnowszych danych prof. Rymuta zasiedają oni głównie obszar powiatów olsztyńskiego (54 osoby) i szczytniańskiego (53 osoby)m będąc efektem zarówno historycznej (XVII wiek) jak i współczesnej emanacji Karwackich z Mazowsza (ciechanowsko-przasnyskie 60 + 30 Karwackich) i Podlasia (moniecko-białostockie-Białystok 78+41+36) , bialskopodlasko-łosickie- Biała Podlaska odpowiednio 114+84+42). Historycznym Gniazdem Karwackich na Warmii było prawdopodobnie UNIESZEWO/Schonefelde i REGERTELN/Rogiedle.
Potem Karwaccy są w Nattern/Naterki , Schoenbrueck /Sząbruk, Gietrwaldzie, Woytowo, Groschen/Groszki,Glottau/Glotowo, Stolzhagen/Kochanówka/ Gross Betrung/Bartag, Leinau k. Olsztyna, Peterswalde/Pietraszewo, Dorotten/Dorotowo, Abstich/Lupstychm Jomendorf/Jaroty, Allemstein/OLSZTYN.
(Zygmunt Gloger „Geografia Historyczna Ziem Dawnej Polski)
Do województwa Malborskiego należała Warmia, stanowiąca oddzielne księstwo pod absolutną władzą księcia biskupa Warmińskiego. Nazwa Warmii nie pochodziła od jakiegoś zaginionego miasta, jak mniemali niektórzy, ale od plemienia pruskiego Warmów, którzy sam środek krainy pruskiej, na prawym brzegu rzeki Paseryi zamieszkiwali. Krzyżacy, zaprowadzając mieczem chrześcijaństwo w wieku XIII, lud ten nieliczny bądź wytępili, bądź dalej wyparli, tak, że dość żyzna ta kraina stanęła otworem dla kolonizacyi i poczęła się napełniać wsiami, od strony południa mazurskiemi, zaś od północy, to jest od Bałtyku niemieckiemi.
Warmia, przedstawiająca kształtem swoim nieregularny trójkąt, mający 77 mil kwadratowych przestrzeni, z wierzchołkiem, ku morzu zwróconym, od strony północy miała brzegi Fryszchafu, na północo-wschodzie Prusy królewieckie, na południo-wschodzie tychże Prus powiaty: Szestyński, Szczyciński i Niborski, oddzielające ją od księstwa Mazowieckiego; na zachodzie powiat Olsztynkowski, linię rzeki Paseryi i w pobliżu Fryszchafu województwo Malborskie. Papież Inocenty IV, dzieląc roku 1241 wszystkie ziemie pruskie na cztery dyecezye, ustanowił wówczas po raz pierwszy Warmińską i za granicę jej naznaczył jezioro Drużno, zatokę morską Friszchaf, a od północy rzekę Prygorę. Od tego to roku 1241 Warmia zaczęła mieć oddzielnego biskupa, który w sprawach duchownych podlegał arcybiskupowi Ryskiemu, rządził zaś całą Warmią pod zwierzchnictwem Wielkiego Mistrza Zakonu. Kiedy się następnie Prusy poddały dobrowolnie Polsce, biskup warmiński zawarł podobnież co do swojej podległości oddzielną umowę, mocą której został księciem Warmińskim, mającym władzę i prawo miecza nad wszystkimi stanami i urzędami w tym kraju. Odtąd zaczął prezydować w senacie Prus królewskich, a w senacie polskim alternatą z biskupem Łuckim miejsce otrzymał, co się zaś tyczy rzeczy duchownych, od samej tylko Stolicy Apostolskiej zależał.
Szlachta, mieszczanie, kmiecie i kapituła wysyłali deputowanych na zjazdy warmińskie, gdzie, pod przewodem biskupa, naradzali się o potrzebach swej ziemi. Rządzili się zaś temże prawem, co reszta Prus królewskich, i własnemi swemi ustawami. Książę biskup sądził wszystkie sprawy bez apelacyi, stanowił urzędników ziemskich i starostów, wolno mu było zażywać paliusza i krzyża arcybiskupiego w swojej dyecezyi.
Kapituła warmińska ma za herb bramę żelazną w murze o trzech wieżach i pół krzyża (z lewem ramieniem), nad herbem mitra papieska, a nad mitrą krzyżyk. W roku 1512 otrzymała od Zygmunta I przywilej wolnej elekcyi biskupów. Królowie polscy podawali tylko kapitule czterech kandydatów, którzy musieli być rodowitą szlachtą pruską, lub posiadać w kapitule swoje stallum. Podług konstytucyi sejmowej z roku 1764 kapituła warmińska powinna wysyłać jednego deputata na trybunał prowincyi Wielkopolskiej.
W szeregu biskupów warmińskich znajdowali się często ludzie pierwszorzędnej sławy i zasługi dla kraju. Dosyć wymienić tutaj kardynała Stanisława Hozyusza, który został biskupem warmińskim roku 1551 po Janie Dantyszku. Po śmierci Hozyusza w roku 1579 zasiadł na stolicy warmińskiej Marcin Kromer, jeden z najcelniejszych dziejopisów i statystów polskich XVI wieku. O katechiźmie polskim Kromera dla dyecezyan warmińskich wiadomo jest z dziejów piśmiennictwa krajowego i świadectw pruskich. Ludność Warmii musiała być przeważnie polską, a nawet w południowej połowie stanowiła wyłącznie element mazurski, skoro biskupi polecali proboszczom odmawiać po polsku: „Ojcze nasz, Zdrowaś Marya, Wierzę i spowiedź powszechną”. Zwyczajem, przyjętym przez królów, biskupi warmińscy mianowani byli zwykle z biskupów chełmińskich. W wieku XVIII na stolicy warmińskiej widzimy Jędrzeja Załuskiego, uczonego, zmarłego w Gutstadzie na Warmii roku 1711, i Grabowskiego, po którym roku 1766 otrzymuje katedrę warmińską i 400.000 złp. dochodu rocznego, jaki to biskupstwo z dóbr swoich przynosiło, młody, bo trzydziestoletni kapłan i poeta, Ignacy Krasicki. W sześć lat potem Warmia przeszła pod panowanie pruskie i autor Pana Podstolego miał odtąd dwa dwory królewskie: berliński i warszawski, na których lubił przesiadywać.
Miasta warmińskie, będąc pozakładane przez Krzyżaków lub biskupów w ich dobie, rodem Niemców, nosiły nazwy niemieckie, a były następujące: 1) Heilsberg, w spolszczeniu Lechbarg lub Helcberg, z zamkiem nad rzeką Allą, stołeczne Warmii. 2) Frauenburg ze wspaniałą katedrą, w której spoczywają zwłoki wiekopomnego Mikołaja Kopernika. Wielki nasz astronom, jako tutejszy kanonik katedralny, tu większą część życia swego mieszkał, tu miał swoje obserwatoryum na jednej z wież katedry, tu robił genialne odkrycia, pisał swe dzieła i tu roku 1543 życie zakończył, a dotąd szczyci się miasto jeszcze wodociągiem, przez Kopernika wystawionym. 3) Braunsberg (w spolszczeniu Brunsberga) nad rzeką Passargą; 4) Bisztynek (z niemieckiego Bischofsstein lub Bistein); 5) Ressel, po polsku Resla, Ressela, małe miasteczko, blisko którego jest, sławny na całą Warmię, kościół z cudownym obrazem Najświętszej Maryi Panny, Świętą lipką zwany, roku 1618 przez Szymona Rudnickiego, biskupa warmińskiego, wzniesiony: 6) Seeburg, po polsku Siborg; 7) Biskupiec, po niemiecku Bischofsburg; 8) Wartenberg; 9) Olsztynek, Holsztyn (u Niemców Allenstein); 10) Gutstadt; 11) Orneta (po niemiecku Wormith lub Vormitha); 12) Mezlak, po niemiecku Mehlsack, i inne.
GENERACJE / GENERATIONS
1200-1400 Łabędzie ...., Duniny ze Skrzynna ......, ......W 1124 roku Piotr Duńczyk – Dunin, palatyn Bolesława Krzywoustego, osiedlił się w Polsce dając początek klanom Łabędziców
GENERACJA I
GI 1400 ?
KARWACKI. H. Łabędź (Seweryn Ursuski, Rodzina. Herbarz Szlachty Polskiej) wzięli nazwisko od wsi Karwacz w Ziemii Ciechanowskiej ...
GENERACJA II
GII 1430
GNIAZDO KARWACZ-MAZOWSZE-Karwacz przasnyski
PAWEŁ z KARWACZA ojciec Mikołaja
Wg Słownika Sulimierskiego:
KARWACZ; wieś nad Morawką, pow. przasnyski, gm. Karwacz, parafia Przasnysz, 5 wiorstw od Przasnysza. Urząd gminy, cegielnia, młyn, karczma. 44 domy, 465 mieszkańców, 2799 gruntów rolnych, 23 mórg nieużytków, w 1827 było tylko 32 domy i 222 mieszkańców.
KARWACKI WYRĄB ; wieś włościańska na gruntach wsi Karwacz, 13 domów, 134 mieszkańcow, 404 morgi. Wg Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, obszar 2366 mor, orne i ogrody 547, łaki 116, pastwiska 274, lasy 1288..., zarosla 32, wody 6, nieuzytki i place 51, osada i młyn 52 morgi; budynki, murowany 1, drewanianych 30; pokłady rudy zelaza, wapieni i torfu.
W GMINIE KARWACZ są :Kosciól, Kaplica, browar, urzad gminy, 4 cegielnie,, 8 młynów wodnych, 3 szkoły, 5 miatraków, 5 karczm. W SKŁAD
GMINY WCHODZĄ: Annopol, Bartniki, Bobowo-Studzieniec, Bogate, Wandolin, Wójtostwo Przasnysz, Wyrąb Karwacki, Helenowo-Wedmanowo, H-Wacławina, H-Gadomiec, H-Zalesie, - H-nowe, H-stare, Dabiny, Dobrzankowo, Zawadki, Karwacz, Kobylaki – Włodki, K-Konopki, K-Korysze, K-Szczepanki, Krempa, Kurkowo, Leszno, Lisiogóra, Mruczek, Mchówko,Ogleda-rzadowe. Ogleda-szlacheckie, Patołąka- Wygoda, Polny Młyn, Swiąte Miejsce, Sierakowo, Fijałkowo, Emowo, Józefowa
GENERACJA III
GIII 1460
GNIAZDO Karwacz- MAZOWSZE-Karwacz przsnyski
MIKOŁAJ z KARWACZA na Akademii Krakowskiej w 1471 roku
GENERACJA IV
GIV 1490 ?
GNIAZDO Karwacz-? MAZOWSZE-Karwacz przasnyski
JAKÓB KARWACKI – na Karwaczu, ojciec Piotra .. czy syn Mikołaja ? !
KARWACKI-Dunin, h. Łabędź – 1500, Karwacz przasnyski, podolskie (Kt.Szp.Br.Ur,H.Kr.P) (Polska Encyklopedia Szlachecka, Starykoń-Kasprzycki, Dmochowski, t.VI, str 273, wykaz polskich rodzin szlacheckich)
GENERACJA V
G V 1520
GNIAZDO Karwacz - MAZOWSZE-Karwacz przasnyski
PIOTR KARWACKI syn Jakóba właściciel (w 1567 r. Wg A. Jabłonowskiego 1895 Polska XVI w, MAZOWSZE poz. 335. p. Piotr Karwacki, włók 2 ½, ogr. 10) KARWACZA (1581) żonaty z Katarzyną Bielińską, córką Terencyusza z Potyczy (k. Czerska na S od Góry Kalwarii w kier. Warki – (w sąsiedztwie leżą Rososz*, Rososzka CZY NIE STĄD POSZŁA KOLONIZACJA NA ROSSOSZ na Podlasiu ?), skarbnika czerskiego, jako wdowa od 1578 dziedziczy Brzezinko Małe (obecnie Brzezienko miedzy Różanem a Ostrowem Mazowieckim) w Ziemii Nurskiej
Piotr ma: córke Anne za Kańskim oraz synów Andrzeja, Jakóba, Stanisława
GENERACJA VI
GVI 1550
GNIAZDO Karwacz- MAZOWSZE-Karwacz przasnyski
Anna Karwacka, córka Piotra zamężna za Kańskim a może Karskim ? potem ?...
Anna Karwacka od 1583 żoną Jakóba Ciemieniewskiego z Ciemieniewa k. Ciechanowa (obecnie Ciemniewo na SEE od Ciechanowa)
Synowie Piotra i Katarzyny z Karwacza, bracia Anny Kańskiej …..Ciemieniewskiej ..????:
ANDRZEJ KARWACKI w 1583 procesują się z Oborskim
JAKÓB KARWACKI,
STANISŁAW KARWACKI miał synów Kacpera i Jana (1630)
Gniazdo WIELKOPOLSKA - gnieźnieńskie ...
ANNA Karwacka h. Jastrzębiec w 1580 żoną Piotra Karskiego, matka Pawła kanonika poznańskiego (1625) i gnieżnieńskiego (1628)
GENERACJA VII